"ฉันชอบหน้าตาขี้เหร่ของเธอ"
"หน้าตาขี้เหร่ที่ดูใสปิ๊ง"
"เธอช่างน่ารักจริงยิ่งกว่าสวยงาม"
"บุคลิกของเธอแสนสง่าจับใจ"
"รอยยิ้มสดใสร่าเริงไปทั่วแดน"
"ถึงแม้นเธอจะมิใช่โมนา ลิซ่า"
"ทั่วผืนหล้าใช่หาหญิงขี้เหร่ ตรึงใจได้เหมือนเธอ"
"เธอทำให้ใจฉันรื่นรมย์ยิ่งนัก"
"ขอจงอย่าว่าฉันผิดเพราะคิดรักเธอ"
"โอ...ช่างเลิศพิไล เสน่ห์ตรึงใจจริงๆ"
"นิตยสารควอลิตี้"
สวัสดีค่ะ คุณเพรสคอทท์
ฟังให้ดีนะ
ฉันวางแผงหนังสือทั้งแบบนี้ไม่ได้
ตลอด 60 ปีของนิตยสารควอลิตี้ นี่มันแย่แบบสุดๆ
ถ้าฉันปล่อยฉบับนี้ออกไป ฉันจะทำให้ผู้หญิงอเมริกาผิดหวัง
ไม่ค่ะ คุณเพรสคอทท์ อย่าพูดอย่างนั้น
ผู้หญิงอเมริกาที่ยิ่งใหญ่ ยืนเปลือยกายอยู่ข้างนอกนั่น
รอให้ฉันบอกเธอว่าต้องสวมชุดอะไร
มันไม่พูด
และถ้ามันไม่พูดกับฉัน มันก็จะไม่พูดกับใครทั้งนั้น
นิตยสารต้องเหมือนมนุษย์
ถ้ามันเข้าไปอยู่ในบ้าน มันต้องช่วยเหลือ
มันจะนอนอยู่เฉยๆ ไม่ได้
นิตยสารต้องมี...
...เลือดและสมองและเสน่ห์จับใจ
นี่เป็นแค่กระดาษ
ถ้าฉันส่งกระดาษไปให้หญิงอเมริกา ฉันจะทำให้เธอผิดหวัง
ไม่ค่ะ คุณเพรสคอทท์ คุณต้องไม่พูดอย่างนั้นนะคะ
ใช่ "ดี" แทนคำว่า "ตกต่ำ"
"ดี" แทนคำว่า "ทึมทึบ"
"ดี" แทนคำว่า "ไร้ชีวิตชีวาและน่าเศร้า"
จืดชืดและน่าเบื่อที่สุด
นี่ไง
นี่ไงแก่นสารของเรา นี่คือคำตอบของเรา สีชมพู
สาวๆ เอานี่ไปให้นักออกแบบทุกคน
ฉันต้องการให้ชุดออกมาสีชมพูแบบนี้
แบ็บส์ เอานี่ไปให้เคเซอร์ เดลมอนท์
ฉันต้องการรองเท้ากับถุงน่องสีนี้
ลอร่า ทุกอย่างต้องเป็นสีชมพู
ฉันอยากฉบับเป็นสีชมพู อยากให้ทั้งประเทศเป็นสีชมพู
เลทตี้ เขียนบทบรรณาธิการ "ถึงผู้หญิงอเมริกา..."
ไม่ เขียนเป็น "ถึงผู้หญิงทุกที่"
กำจัดสีดำ
ทำลายสีน้ำเงิน
และก็ฝังสีน้ำตาลอ่อน
ตั้งแต่นี้ไป สาวๆ...
"คิดถึงสีชมพู" "คิดถึงสีชมพูเมื่อซื้ออาภรณ์ฤดูร้อน"
"คิดถึงสีชมพู คิดถึงสีชมพู เมื่อคุณต้องเลือกมัน"
"สีแดงสุดบาดตา" "สีฟ้าก็แสนเชย"
"สีเขียวไม่น่าดูเลย" "สีน้ำตาลก็ไม่เคยเตะตา"
"และหาความงามสง่าไม่ได้เมื่อใช้ สีม่วงเข้มหรือม่วงคล้ำ"
"คิดถึงสีชมพู"
"อย่าสนใจดิออร์ที่พูดไว้น่าขำ "ดำกล้ำสีสนิม""
"คิดถึงสีชมพู"
"ใครจะสนใจถ้าโฉมใหม่ไร้เสน่ห์จับใจ"
"ฉันไม่คิดจะบอกหรอกว่า หญิงควรคิดอะไร"
"แต่หากเธอจะคิดควรจำไว้ คิดอะไรเป็นสีชมพู"
"กระเป๋าสีชมพู" "รองเท้าสีชมพู"
"ช่างแสนวุ่นวาย รู้ไว้แล้วบอกต่อ"
"สีชมพูสำหรับนารีผู้มีรสนิยม"
"สีชมพูสำหรับทุกครอบครัว"
"ลองใช้ยาสระผมสีชมพู"
"ยาสีฟันสีชมพูด้วย"
"เล่นในสีชมพู"
"ทั้งวันในสีชมพู สนุกสนานในสีชมพู"
"เฟื่องฟูในสีชมพู มีชีวิตชีวาในสีชมพู"
"ดำดิ่งในสีชมพู"
"ออกไปเต้นรำ"
"แต่จำไว้ จะมีคนปิ๊งถูกใจ ถ้าเธอดูสดใสในสีชมพู"
"คิดถึงสีชมพู"
"มันคือสิ่งสวยงามล่าสุด"
"คิดถึงสีชมพู"
"และคุณคือไมเคิล แองเจโล่"
"รู้สึกร่าเริง และแสนแจ่มใส"
"สุขใจทั้งวัน สุขสันต์ทั้งราตรี"
"ชมพูคือสีที่เธอต้องรักมัน"
"ที่เธอต้องรักมัน"
- "ทุกตะเข็บ..." - "ทุกตะเข็บที่เธอทำอยู่"
"คิดถึงสีชมพู คิดถึงสีชมพู ที่อยู่คู่หนทางไกล"
"หนทางไกล"
"คิดถึงสีชมพู โลกนี้ดูเด่นเป็นสีกุหลาบ"
"สีกุหลาบฉาบขอบหล้านภาลัย"
"ทุกสิ่งที่อยู่ในใจรวมไว้แม้อ่างในครัว"
"คิดถึงสีชมพู"
แม็กกี้
โดวิทช์ ฉันอยากเจอคุณ
สาวๆ กลับไปทำงานได้แล้ว พวกคุณ นั่นใช้ได้แล้ว
การรถไฟจะทาสีรถไฟ เป็นสีชมพูทั้งหมด
แล้วก็ส่งมันออกทัวร์
ทีดับบลิวเอ จะแจ้งผมว่า เราจะมีเครื่องบินสีชมพูได้มั้ย
สองอาทิตย์นี้ผมเห็นแต่ ผู้หญิงสวมชุดสีชมพู
- แล้วคุณล่ะ - ฉันเหรอ ฉันคงไม่ถูกจับตาย
โดวิทช์ ฉันรอที่จะบอกคุณไม่ไหว เกี่ยวกับเนื้อหาฉบับต่อไป
มันเป็นโครงการใหม่สุดของฉัน พอคุณได้ยินมัน ต้องล้มตึงแน่
- อะไระหรอ - ฟังนะ
ดิ๊ค เอฟเวอรี่ เริ่มงานถ่ายภาพแล้ว
เขาตื่นเต้นกับมันยิ่งกว่าเราทุกคน
ฟังนะ เสื้อผ้าสำหรับ ผู้หญิงที่ไม่สนใจเสื้อผ้า
แมเรียน มองไปไกลๆ เลยนะ
ไกลๆ อีก
สตีฟ ปรับแสงด้านหลังลงหน่อยได้มั้ย
เดี๋ยว ทุกคน บีโธเฟ่นใช้ไม่ได้ ลองบราห์มซิ
แมเรียน ผมอยากลองอีกครั้ง
คราวนี้ ดูซิว่าเราจะทำได้มั้ย
จำไว้ว่าคุณเป็นผู้หญิงที่ช่างคิด
นี่คืองานรูปปั้นโดยอิชซี่ บุซชี่
มองมันเหมือนคุณเข้าใจมัน เหมือนมันเข้าใจคุณ
ไม่ นั่นไม่ใช่วิธีที่เรามอง เวลาเราคิดถึงอิชซี่ บุซชี่
มีปฏิกิริยากับมันสิ...พูดมัน
อิซชี่ บุชชี่ หืม...
คุณไม่เข้าใจมันซะทีเดียว ทีนี้ ฟังให้ดีนะ
คุณอยู่ในพิพิธภัณฑ์ ศิลปะสมัยใหม่ แมเรียน
ลึกซึ้ง แมเรียน ล้ำลึก แมเรียน
คุณมาเจอรูปปั้นนี่ มันพูดบางอย่างกับคุณ
เพราะคุณมีสติปัญญาดี คิดอยู่เสมอ
คุณกำลังคิดอะไรอยู่
ฉันกำลังคิดว่านี่ใช้เวลานานมาก
และฉันก็จะไปรับเสื้อผ้า ของแฮโรลด์ที่ซักไว้ไม่ทัน
เวลาแฮโรลด์ไม่ได้เสื้อผ้าของเขา บ้านแตกทุกที
ถ้าเราไม่ถ่ายนี่ให้เสร็จ คุณอาจ ไม่ได้เจอแฮโรลด์อีกเลย เริ่มได้
ผู้หญิงช่างคิด ต้องใจจดจ่อ อยู่กับเสื้อผ้าที่ทันสมัย
ผู้หญิงสวยได้ รวมทั้งมีสติปัญญา ดูหน้าปกซิ
หน้าปกเป็นยังไงบ้าง
หน้าปกดูมีสติปัญญาเหมือนงูเลยครับ
ไร้สาระ แมเรียนลึกซึ้งมาก
ดูเธอสิ เธอกำลังอ่านหนังสือ
แมเรียนจ๊ะ กำลังอ่านอะไรอยู่เหรอ
"บุรุษจิ๋วจากดาวอังคาร" ค่ะ
เราจะทนถ่ายเธอต่อ หรือใช้คนอื่นดีครับ
- ลูซี่ แบรนด์เป็นไงครับ - เธอไปฮันนีมูน
- เบ็ทตี้ เฮย์สล่ะ - เธอติดคุก
ไม่มีนางแบบที่ดูช่างคิด พอๆ กับหน้าตาเลยเหรอ
แมเรียนอาจดูดีขึ้น ในแบ็คกราวน์ที่ต่างจากนี้
เราออกถ่ายทำนอกสถานที่ได้ ที่ที่ดูมีสติปัญญา
- ที่ที่มีหนังสือเยอะๆ - ร้านขายหนังสือ
ที่ที่ดูทึมทึบในกรีนนิช วิลเลจ ไปกันเถอะ สาวๆ
รีบไปเถอะ เราอาจแวะรับเสื้อผ้า ของแฮโรลด์ระหว่างทางได้
นั่นไง
คนขับ หยุดตรงนี้แหละ
นั่นดูทึมทึบใช้ได้
เมลิซซ่า ช่วยถือโคมไฟหน่อย มันหนักนะ
ฉันช่วยไม่ได้ แบ็บส์ มือไม่ว่างเลย
มันทึมทึบดีมาก ถ้าเราออกแบบมันคงไม่ดูดีกว่านี้
แมเรียนดูฉลาดขึ้นแล้ว
ขอโทษ ผมไม่เห็นคุณอยู่บนนั้น
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ค่ะ ขอบคุณ มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ
- เอาล่ะ ทุกคนเตรียมพร้อม - อยากได้หนังสือสักเล่มมั้ย
- แมเรียน ทางนี้ - พวกนั้นเป็นใครคะ
มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ
ขอบคุณค่ะ เรามีครบทุกอย่างแล้ว
บอกหน่อยสิคะว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
เราจะถ่ายรูปกันนิดหน่อยน่ะ
รูปอะไรเหรอคะ
- คุณเป็นเจ้าของเหรอ - ไม่ค่ะ ดร.โพสต์เป็นเจ้าของ
ฉันทำงานที่นี่ และรับผิดชอบแทนตอนเธอไม่อยู่
ฉันโจ สต๊อคตัน คุณช่วยฉันหน่อยได้มั้ย
สวัสดีครับ ผมดิ๊ค เอฟเวอรี่
ถ่ายรูปอะไรกันคะ
เราต้องการร้านนี้เป็นแบ็คกราวน์
สำหรับภาพแฟชั่น ลงนิตยสารควอลิตี้
ขอโทษค่ะ ฉันให้คุณถ่ายไม่ได้ ดร.โพสต์ไม่เห็นด้วยแน่
เธอไม่เห็นด้วยกับนิตยสารแฟชั่น
มันเป็นสิ่งเสแสร้งไม่แท้จริง ต่อความประทับใจตัวเอง
- เรามีปัญหา เธอเป็นคนช่างคิด - เธอช่างพูดด้วย
ฉันต้องขอให้คุณออกไปจากที่นี่
เราต้องขอความเห็นใจจากคุณ
คนจนๆ อย่างเราไม่มีสิทธิ์ ทำมาหาหากินเหรอคะ
ฉันขอให้คุณออกไปซะ นั่นเป็นสิทธิ์ของฉัน
ถ้าสิทธิของบุคคลคนหนึ่ง
ไม่เป็นที่เคารพของกลุ่มคน กลุ่มคนก็อยู่ไม่ได้
นั่นหมายความว่าอะไร
"จงปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างที่ท่าน ต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติต่อท่าน"
เราจะปฏิบัติต่อคุณแค่ครู่เดียว
และมันก็ไม่มากไปกว่า ที่เราจะทำกับตัวเราเอง
สาวๆ ฉันอยากให้จัดเรียง หนังสือพวกนี้ใหม่
มันดูเหมือนกันเกินไป เป็นระเบียบเกินไป คละมันให้หมด
ไม่นะ คุณจะคละมันไม่ได้
หนังสือบนชั้นนี้เกี่ยวกับ ลัทธิประสบการณ์
บนชั้นนี้ ลัทธิวัตถุนิยม และ ชั้นนี้ลัทธิการถอดจิตวิญญาณ
เอามันเก็บเข้าที่ พูดกับเธอที ฉันจะเสียเวลาจัดนานเลยนะ
ไม่มีใครพูดกับแม็กกี้ เพรสคอทท์ได้ แค่ฟังเท่านั้น
นี่ ฉันว่าเราควรให้เธออยู่ในรูปด้วย คุณ มานี่หน่อย
- ฉันเหรอ - คุณกำลังขายหนังสือให้เธอ
เธอเหรอ
แกล้งทำเป็นว่าแมเรียน อ่านหนังสือออก
เอาละ ฟังนะ
เรียบร้อย แมเรียน เริ่มเลย
แต่นี่จะขัดกับหลักการของฉัน
มันเหมือนฉันแสแสร้ง ที่มาเกี่ยวข้องเรื่องนี้
- ขอโทษค่ะ แต่... - เงียบเถอะน่า
บอกแมเรียนเกี่ยวกับหนังสือ เราจะได้ไปจากที่นี่กัน
นี่เป็นนิกายที่ เกี่ยวข้องกับจิตใต้สำนึก
ในฐานะองค์ประกอบ ของกระบวนการทางจิต
ของผู้ที่มีตัวตนอยู่หรือไม่มี ซึ่งไม่ได้แตกต่างกัน...
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร
หยุดก่อน
- ดี ให้เธอสวมชุดอื่น - ให้สวมชีบ็อพเลย
ดูเหมือนพวกคุณจะไม่รู้ว่า กำลังบุกรุกที่ส่วนบุคคล
คุณวิ่งวุ่นกันอยู่ที่นี่ ไม่รู้เหรอว่า ฉันแจ้งจับคุณเข้าคุกได้
- ขอพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะ... - คุณนี่ชักจะน่าเบื่อแล้วนะ
คุณจะทำอะไร
ปล่อยนะ ปล่อยแขนฉันนะ
ฉันรู้ว่าคุณไม่มีเจตนาร้าย แต่คุณกำลังเกะกะทุกคน
เอาล่ะ เราจะอยู่ไม่นานหรอก
ให้ฉันเข้าไปนะ
อากาศจะเป็นผลดีกับเธอ เธอซีดมากเลย
เอาละ เริ่มได้
นิ่งๆ พร้อมนะ
ดี อีกรูปหนึ่ง
เอาละ เริ่มได้
นิ่งๆ พร้อมนะ
อีกรูปหนึ่ง รูปสุดท้ายนะ
เอาละ
เริ่มได้
นิ่งๆ พร้อมนะ
เอาล่ะ เรียบร้อย คิดว่าคงพอแล้ว
- เรียบร้อยแล้วเหรอ - คุณเยี่ยมมากเลย
เราจะเอ่ยถึงร้านนี้ในนิตยสารนะ
อย่าบังอาจเชียวนะ
แท็กซี่
โธ่ ไม่นะ
สวัสดีครับ
ผมอยู่ช่วยคุณเก็บหนังสือเข้าที่นะ
ผมไม่รู้ว่าเราจะทำรกขนาดนี้
ลัทธิวัตถุนิยมอยู่ชั้นไหนครับ
ส่งมาให้ฉันแล้วกัน
โธ่ แย่จริง
คุณควรจะละอายตัวเองนะคะ
ปกติเราไม่พรวดพราดเข้ามาแบบนั้น
ฉันหมายถึงผู้ชายมีความสามารถ อย่างคุณมาเสียเวลา
กับการถ่ายภาพเสื้อผ้าทุเรศๆ กับผู้หญิงงี่เง่า
คนส่วนใหญ่คิดว่าชุดที่ ผู้หญิงสวยๆ ใส่เป็นชุดที่สวย
อย่างมากที่สุด ความงามสังเคราะห์
ต้นไม้ก็สวย
ทำไมคุณไม่ถ่ายรูปต้นไม้คะ
ผมทำสิ่งที่ผมทำเพื่อเลี้ยงชีพ มันเกี่ยวกับอุปสงค์และอุปทาน
คุณจะต้องทึ่งกับอุปสงค์ สำหรับรูปต้นไม้ที่มีน้อยมาก
งานของผมน่าพอใจ ค่าจ้างก็เยี่ยม
และผมก็ได้เดินทางไปปารีสทุกปี
ฉันอิจฉาคุณจัง
ตอนนี้ฉันคงอยู่ในปารีส ถ้ามีเงินพอ
คุณจะต้องสนุกแน่ๆ
คุณจะได้ไปปาร์ตี้ทุกคืน ดื่มแชมเปญ
แหวกว่ายอยู่ในน้ำหอม และมีคนรักใหม่ทุกชั่วโมง
ถ้าไปปารีส ฉันคงไปฟัง การบรรยายของเอมิล ฟลอสเตร้
ใครกันไปปารีสเพื่อฟังการบรรยาย
ศจ.ฟลอสเตร้เป็น นักปรัชญาที่เยี่ยมที่สุด
และเป็นบิดาของลัทธิเน้นความสำคัญ
ลัทธิเน้นความสำคัญคืออะไร
วิธีเข้าสู่ความเข้าใจอันแท้จริง และความสงบของจิตใจ
ฟังดูดีนี่ แต่มันคืออะไรเหรอ
มันอาศัยความรู้สึกร่วม
รู้มั้ย "ความรู้สึกร่วม" หมายถึงอะไร
ไม่รู้ ผมต้องเรียนบทเรียน เบื้องต้นในเรื่องนั้น
ความรู้สึกร่วม มันเหมือน ความเห็นอกเห็นใจรึเปล่า
มันเหนือกว่าความเห็นอกเห็นใจ
ความเห็นอกเห็นใจคือ เข้าใจความรู้สึกของคนอื่น
ความรู้สึกร่วมคือ ถ่ายทอดจินตนาการของคุณ
เพื่อที่คุณจะได้รู้สึกว่าคนอื่นรู้สึกยังไง
คุณเอาตัวเองเข้าไปอยู่ใน สถานการณ์ของคนอื่น
ฉันพูดเข้าใจหรือเปล่า
- คุณทำอย่างนั้นทำไม - ความรู้สึกร่วมไง
ผมเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ของคุณ และรู้สึกว่าคุณอยากถูกจูบ
คุณเอาตัวเองเข้าไปอยู่ผิดที่แล้วละ
ฉันไม่มีความต้องการถูกจูบ ไม่ว่าโดยคุณหรือใครทั้งนั้น
อย่าโง่เลยน่า ทุกคนต้องการ ถูกจูบทั้งนั้น แม้แต่นักปรัชญา
ขอโทษค่ะ คุณเอฟเวอรี่ เราไม่มีหนังสือที่คุณหาอยู่ค่ะ
ฉันจะไปส่งคุณนะคะ
ไม่ต้องลำบากหรอก ผมจะออกไปเอง
ลาก่อนครับ
"มีคนสอนว่าฉันไม่ควรเผย ความรู้สึกในใจ"
"ไม่มีแผนใดสำหรับชายคนนี้ มีแต่ปกป้องตัวเอง"
"ตอนนี้ฉันรู้สึกต้องเผชิญกับผลที่ตามมา"
"การค้นหาทางปรัชญาทำให้ฉันลำบากใจ"
"ฉันต้องค้นหาว่าทำไมหัวใจฉัน จึงเป็นเหมือนนักเต้น"
"อะไรคือเบาะแสให้ติดตามงั้นหรือ"
"ฉันอยากร่ำไห้น้ำตาไหล"
"ฉันปล่อยใจไว้ที่ไหนในหลายปีนี้"
"มันสุขหัวใจหรือไม่ควรสู้"
"มันเป็นอยู่แบบนี้มานานแค่ไหน"
"คิดถึงทีไรพาใจเสียวแปลบ แทบหาคำรำพันมิได้"
"มันเผยออกไป แต่ใครจะรู้"
"มันเป็นอยู่แบบนี้มานานแค่ไหน"
"โอ ฉันรู้สึกแทบมลายหายไปสู่สวรรค์"
"ฉันเข้าใจเมื่อพบโลกใหม่ โคลัมบัสรู้สึกเช่นไร"
"ฉันมั่นใจความรู้สึกของฉันได้หรือ"
"นี่คือจุดอ่อนของฉันใช่ไหม"
"มองฉันสิ ฉันงงงวยสงสัย"
"มันเป็นแบบนี้มานานเท่าใด"
"นี่แสนประเสริฐ"
"แสนเลิศพิไล"
"ฉันมีความรักที่ปักดวงใจ"
"จูบเดียวนั้นไซร้ดลมันได้หรือ"
คุณคิดว่าไงคะ
นางแบบสวยดี คุณคิดอะไรอยู่
ความคิดที่เยี่ยมมาก
มันทำให้ฉันตะลึงแบบที่ ไม่มีใครคิดถึงมันมาก่อน
ฉันจะเลือกผู้หญิงเป็นสาวควอลิตี้
ผู้หญิงคนนี้จะเป็นตัวแทน ทุกอย่างที่นิตยสารแสดงถึง
มันเป็นความคิดที่เยี่ยมมาก นางแบบพวกนี้ใช้ได้ทุกคน
ต้องเป็นมากกว่าแค่ใช้ได้ เธอจะต้องมีเสน่ห์จับใจ
คอลเล็คชั่นจะถูกออกแบบให้เธอ โดยช่างเสื้อเก่งที่สุดในปารีส
- พอล ดูวัลเหรอ - ใช่ พอล ดูวัล
เขาจะให้เราถ่ายภาพคอลเลคชั่น ก่อนการเปิดตัว
เราจะตีพิมพ์ข่าว ก่อนนิตยสารอื่นทุกฉบับ
- ทำให้คุณตะลึงเลย ใช่มั้ย - ผมไม่อยากเชื่อเลย
เขาอาจถูกเล่นงานจาก นิตยสารแฟชั่นทุกฉบับ
ไร้สาระ ถ้าโครงการนี้สำเร็จ เราทุกคนจะเป็นฮีโร่
คุณดูสิ่งที่ผมมีนี่ซะก่อน ผู้หญิง สาวควอลิตี้
โอ แมเรียน...
ลืมเธอได้เลย ผมพูดถึง ผู้หญิงอีกคนหนึ่งน่ะ
ผู้หญิงคนนั้นที่ร้านขายหนังสือเหรอ
แม็กกี้ เธอหน้าใหม่
เธอสดใส
คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เธอผิดธรรมดา เธอเป็นใคร
ไม่ต้องถาม แค่คิดถึงเธอ ฉันก็ตัวสั่น เป็นผู้หญิงที่น่ากลัว
ถ้านี่เป็นมุขตลกล่ะก็...
ไม่ใช่มุขตลก ถ้าจับเธอมาตกแต่ง เธอจะต้องสวยมากแน่
เธอจะได้กินเราหมดน่ะสิ
- ไม่เอาน่า แม็กกี้ - ดูเธอสิ
ฉันคิดว่าใบหน้าเธอตลกที่สุด
สาวควอลิตี้จะต้องสวยงาม สง่า มีเสน่ห์จับใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่ผม เห็นคุณไร้จินตนาการ
ผู้หญิงทุกคนในควอลิตี้ สวยงาม สง่า มีเสน่ห์จับใจ
แล้วผู้หญิงที่มีลักษณะพิเศษ มีสปิริตและมีสติปัญญาล่ะ
นั่นจะเป็นเรื่องเริงรมย์ ในนิตยสารแฟชั่น
คุณครับ ผมต้องเลี้ยงเหล้าคุณซะแล้ว
ขยายภาพให้ฉันดูหน่อยได้มั้ย
- ได้ครับ - ใช้ห้องมืดของเรา
- ให้ฉันศึกษาความเป็นไปได้ก่อน - คุณใจอ่อนแล้ว
- ฉันไม่ได้รับปากอะไรทั้งนั้น - คุณไม่ต้องรับปากหรอก
เขาวิ่งพล่านอยู่ที่นี่เหมือนเป็น เจ้าของนิตยสารเลย
เล็ทตี้ จำผู้หญิง ในร้านขายหนังสือนั่นได้มั้ย
ไปพาเธอมาที่นี่ สั่งหนังสือ
- สั่งเยอะๆ เธอจะได้ปฏิเสธไม่ได้ - 50 ดอลลาร์เลยมั้ย
ใช่ 50 ดอลลาร์ถ้าจำเป็น
50 ดอลลาร์ให้เธอมาที่นี่ ถ้าให้เธอไปปารีสคงต้องวางยาเธอ
คุณเพรสคอทท์ค่ะ
- เล็ทตี้ ออกมาข้างนอกค่ะ - ฉันเอาหนังสือที่เธอสั่งมาส่งค่ะ
เลขาของคุณเพรสคอทท์ จะต้อนรับคุณเองนะคะ
อ้อ คุณนั่นเอง เข้ามาสิคะ
มาเลยค่ะ
หนังสือมาแล้วค่ะ
เข้ามาสิ
52 ดอลลาร์ 75 เซ็นต์ค่ะ ค่าแท็กซี่อีก 1.20 ดอลลาร์
เป็น 53.95 ดอลลาร์
วางหนังสือลง
เร็วสิ วางหนังสือลง
- บนพื้นเหรอคะ - ใช่ วางมันลง
ยืดตัวหน่อย ไหล่ไปข้างหลัง
ถ้าพวกคุณรู้ว่าท่าทาง สำคัญแค่ไหนคงจะดี
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อ สมัครเข้าโรงเรียนทหารนะคะ
ฉันต้องการแค่ 53.95 ดอลลาร์
เดอะ โมดิกลิยานี่ 12.50 ดอลลาร์
และก็บร้าคกับฮีโรนีมัส บอสช์ 22.75 ดอลลาร์
7 ดอลลาร์สำหรับนักทฤษฎี ความประทับใจยุคหลัง
และ 10.50 ดอลลาร์ "ดิ อียิปเชียนส์" "โฟร์ธ ทู เซเว่นธ์ ไดนาสตี้ส"
ทั้งหมด 52.75 ดอลลาร์ และค่าแท็กซี่ 1.20 ดอลลาร์
- พูดเป็นต่อยหอยเลย - หุ่นก็ดี
มันจะดีกว่านี้เมื่อเรา จัดการเรียบร้อยแล้ว
- จัดการอะไรเรียบร้อยคะ - เธออาจใช้ได้เลย
อาจใช้ได้อะไรคะ
โครงกระดูกก็ดี
ถ้าเราไม่ยุ่งกับกระดูกและ จ่าย 53.95 ดอลลาร์ให้ฉันล่ะ
เขียนคิ้วขึ้น เติมแป้งบางๆ
ทารูจตรงนี้นิดหน่อย ทาปากให้สวยเลยนะ
ผมก็เชยมาก ต้องตัดออก
บอกฉันหน่อยได้มั้ยว่า นี่มันเรื่องอะไรกัน
เราเริ่มกันได้เลย แบ็บส์ ถอดเสื้อเชยๆ ของเธอออก
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
อย่า หยุดนะ
นี่เป็นครั้งที่สองและครั้งสุดท้าย ที่ฉันจะเจอพวกคนบ้า
อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ ทุกคนเลย
ฉันมาส่งของ แต่ถูกล่วงเกินและถูกปล้น
ฉันจะไม่ทนอีกแล้ว ฉันไม่อยากถูกตัดผม
ฉันไม่ต้องการเขียนคิ้วขึ้นหรือลง ฉันต้องการมันอย่างเดิม
และฉันก็ไม่เห็นว่าทาปากสวยๆ มีประโยชน์ตรงไหน
ฉันจะกลับละ และถ้าใคร บังอาจมาขวางทางฉัน
จะมีการตัดผมเยอะเลย แต่ไม่ใช่ผมของฉัน
นำตัวเธอกลับมา เป็นๆ นะ
เร็วเข้า
เร็วเข้า ทางนี้
ไม่เห็นไฟข้างนอกนั่นหรือไง
เวลาคับขัน คนเราไม่ตรวจดู ทางหนีของตัวเองหรอก
อ้อ คุณนั่นเอง
ขอโทษนะคะ ถ้าฉันทำรูปเสีย
ไม่เป็นไร มีเหตุคับขันอะไรเหรอ
คนพวกนั้นน่ะค่ะ
พวกเขาไม่สนใจ ความรู้สึกของใครเลย
กระชากเสื้อฉันออกและก็ตัดผมฉัน
ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในนั้นรึเปล่า
อย่าบอกนะคะว่าฉันอยู่ในนี้
บางทีคุณน่าจะให้โอกาสพวกเธอนะ
ตอนผมเข้ามาไม่มีใครอยู่ในนี้
ถ้าคุณเห็นเธอ จับเธอไว้นะ
ผมจะจับเธอไว้ให้
ความผิดของผมเอง ผมคิดว่า คุณจะเป็นนางแบบที่รุ่งได้
นี่เป็นความคิดของคุณเหรอ
ใช่ ผมคือคนที่คุณต้องเอาเรื่อง
ฉันจะเป็นนางแบบได้ยังไง
ฉันไม่รูปลักษณ์ที่น่าดู หน้าตาฉันก็ดูตลก
แม็กกี้ก็พูดอย่างนั้น
ฉันก็ไม่อยากยอมรับหรอก แต่เธอพูดถูก
สิ่งที่คุณเรียกว่าตลก ผมเรียกมันว่าน่าสนใจ
แค่คิดถึงมันก็ไร้สาระเกินไปแล้ว
- ฉันทำไม่ได้หรอก - ให้ผมเป็นคนตัดสินแล้วกัน
ผมคงไม่พาคุณไปปารีส ถ้าผม คิดว่าคุณเป็นนางแบบไม่ได้
- ปารีสเหรอ - ใช่ คิดอย่างนี้แล้วกัน
การเป็นนางแบบ อาจไม่แย่อย่างที่คุณคิด
ถ้ามันแย่ คุณก็ยังได้ไปปารีส ได้เจอศาสตราจารย์คนนั้น
ฟลอสเตร้เหรอ
คุณจะคุยกับเขา และเข้าฟังเขาบรรยายได้
แบบนั้นจะไม่สูญเสียไป
วิธีการสู่จุดจบ
หรือไม่ก็วิธีการสู่การเริ่มต้น อยู่ที่ว่ามันได้ผลยังไง
ทีนี้ มาดูกันซิ
นี่ไง
- โอ ตายจริง - เป็นอะไรไปเหรอ
หน้าตาแบบนั้น คุณจะปั้น ให้เป็นนางแบบได้ยังไง
คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ
เมื่อผมเสร็จแล้ว คุณจะดูเหมือน...
คุณว่าอะไรสวยนะ ต้นไม้ คุณจะดูเหมือนต้นไม้
"บอกตามตรงนะ ที่รัก ฉันเห็นความอ่อนโยนของเธอ"
"การยกย่องตัวเองมักทำให้เราเศร้า"
"ถึงหน้าตาเธอขี้เหร่แต่เสน่ห์ตรึงใจฉัน"
"ขออย่าได้หาว่าฉันสติไม่ดี"
"เธอดูดีทุกอย่างดั่งปีเตอร์ แพน"
"ฉันคงต้องไปแสนไกลถึงจะได้ เจอคนน่ารักกว่าเธอ"
"ฉันชอบหน้าตาขี้เหร่ของเธอ"
"หน้าตาขี้เหร่ที่ดูใสปิ๊ง"
"เธอน่ารักจริงยิ่งกว่าสวยงาม"
"บุคลิกของเธอแสนสง่าจับใจ"
"รอยยิ้มสดใสร่าเริงไปทั่วแดน"
"ถึงแม้นเธอจะมิใช่โมนา ลิซ่า"
"ทั่วผืนหล้าใช่หาหญิงใดขี้เหร่ ตรึงใจได้เหมือนเธอ"
"ฉันรักหน้าตาขี้เหร่ของเธอ"
"หน้าตาขี้เหร่ที่ดูใสปิ๊ง"
"เธอดูไม่เตะตาทว่าตรึงใจ"
"เธอมีเสน่ห์จริงแสนพริ้งพิไล"
"ถ้าเธอทำอาหารได้ตรึงใจเช่นหน้าตา"
"ฉันจะแหวกว่ายมหาสมุทรมา เพื่อพาเธอไป"
"อยู่เคียงข้างใจ"
"ถึงเธอจะมิใช่ราชินีแห่งชีบา"
"ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาแทนเธอผู้มี..."
"หน้าตาสดใส"
"ขี้เหร่ตรึงใจ"
สาวๆ ดูสาวควอลิตี้ของเราสิ
น่าทึ่งจริงๆ
ขอโทษด้วยที่ก่อเรื่องยุ่ง ฉันไม่รู้น่ะค่ะ
ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ ฉันทำตัวน่ารำคาญเอง
เธอจะไปปารีส เธออดใจรอไม่ไหวแล้ว
เยี่ยมเลย
นี่ไม่ใช่สูญเสียคุณธรรมนะ มันคือวิธีสู่จุดหมาย และก็...
ไม่มีเวลามาคุยกันแล้ว ไว้บอกเราบนเครื่องบินนะ
เอาละ สาวๆ เตรียมตัวไว้ ไปทำงานและก็ไปปารีส
"ออร์ลี่"
- อยากทัวร์ปารีสมั้ยครับ - ไม่ค่ะ เราไม่ใช่นักท่องเที่ยว
ดูเราเหมือนคนที่อ้าปาก ได้ทั้งวันหรือไง
พวกเขาไม่เข้าใจคนที่มาที่นี่ เพื่อทำงานน่ะ
เราทุกคนควรไปโรงแรม และก็พักผ่อนกันเลย
- ฉันเหนื่อยจะแย่แล้ว - ฉันรู้ค่ะว่าคุณรู้สึกยังไง
ผมก็เหนื่อยมาก ไม่อยากพูดเลยว่าเหนื่อยมาก
ลาก่อนค่ะ แล้วจะติดต่อไปนะ
"ฉันปรารถนาที่จะเดินไป ตามฌอง นาลิเซส์"
"จากอาร์ค ออฟ ไทรอัมพ์"
"ไปถึงเปติ ปาเลส์ นั่นสำหรับฉัน"
"สวัสดี ปารีส"
"ฉันปรารถนาที่จะเดินผ่าน เซนต์ ออเนอร์"
"ซื้อของในรู เดอ ลา แพซ์"
"นั่นสำหรับฉัน"
"สวัสดี ปารีส"
"ฉันปรารถนาจะได้เห็น ที่พำนักของนักคิด"
"อย่างฌอง พอล ซาร์ทรี"
"ฉันต้องร่ายปรัชญา กับทุกคนทั่วมอนท์มาร์ท"
"และมอนท์พาร์แนส"
"ฉันเป็นนักท่องเที่ยว แต่อยากให้พวกเขาทักทายฉัน"
"ฉันจึงต้องยอมรับ นั่นสำหรับฉัน"
"สวัสดี ปารีส"
"เติมความสดใสให้ลูฟ มิวเซียม"
"สร้างชีวิตชีวาให้ละติน ควอเตอร์"
"เพื่อแสดงถึงความมั่งคั่งที่สุดและจนที่สุด"
"ฉันมาแล้ว"
"นักท่องเที่ยวชาวอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่"
"นี่ต้องผิดกฎหมายแน่"
"สิ่งที่ฉันรู้สึก"
"มันเบิกบาน สุขใจเหลือล้น"
"ตัวฉัน ตัวท่าน"
"ทุกคน..."
"มันเป็นจริงไปไม่ได้"
"โอ ทุกสิ่งที่เราทำได้ เธอทุกสิ่งที่ฉันพอใจ"
"เราพาเธอไปเหนือ หรือพาเธอล่องใต้"
"หรือพาเธอไปตะวันตกก็ได้"
"มาเลย พาฉันไปในที่ที่ดีที่สุด"
"นั่นสำหรับฉัน สวัสดี ปารีส"
"สวัสดี"
"นั่นสำหรับฉัน สวัสดี ปารีส"
"สวัสดี"
"ชีวิตนี้แสนง่าย"
"ชีวิตนี้แสนสุขสันต์"
"คนอเมริกันทุกคนควรมาสิ้นชีวากันที่นี่"
"สวัสดี สวัสดี"
"มันจริงรึเปล่า"
"ฉันอยู่ที่นี่รึ"
"มันจริงรึเปล่า"
"มีบางอย่างหายไป"
"ฉันรู้ว่ามีบางอย่างหายไป"
"มีบางอย่างหายไป"
"ฉันรู้ว่ามีบางอย่างหายไป"
"ยังมีอีกที่ที่ฉันจะต้องไป"
"โอ ไม่นะ ไหนคุณบอกว่า คุณเหนื่อยไง"
- "คุณก็บอกว่าคุณเหนื่อย" - "ฉันได้ยินคุณพูดว่าคุณ..."
- "คุณบอกฉันว่าคุณเหนื่อย" - "คุณบอกผมว่าคุณเพลียมาก"
- "คุณบอกว่าคุณอยากนอน" - "คุณบอกฉันว่าคุณต้องพักผ่อน"
- "คุณบอกว่าคุณควรพักผ่อน" - "ฉันคิดว่าฉันอยากพักผ่อน"
- "คุณเรียกนี่ว่าพักผ่อนรึ" - "ผมไม่มีเวลาพักผ่อน"
"เรื่องน่าหงุดหงิดใจนี่ ทำให้ฉันกระวนกระวาย"
"เรามาผ่อนคลายกันเถอะ ไหนๆ ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว"
"เราเป็นนักท่องเที่ยว" "คุณหัวเราะสนุกสนานร่าเริงได้"
"เราแค่อยากพูดว่า "ลาฟาแยท เรามาสนุกกันที่นี่""
"สวัสดี ปารีส"
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
เป็นยังไงล่ะ
"พอล ดูวัล"
ดูวัล ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย ฉันพยายามคิดเป็นภาษาฝรั่งเศส
- แม็กกี้ - ชู่ว์...ฉันจะโทรศัพท์อีกครั้ง
ผมไม่ควรออกแบบ คอลเลคชั่นให้คุณเลย
ผมทำให้ตัวเองอยู่ในอันตราย กับฮาร์เปอร์ส บาซาร์ กับ โว้ก
ทุกอย่างสำหรับ ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มา
คุณสำคัญเกินกว่าจะอยู่ในอันตราย สบายใจได้ เธอจะต้องมาแน่
คุณว่าเธอจะมาตอน 10 โมงเช้า นี่ 5 โมงกว่าแล้ว
- เธอไม่อยู่ที่โรงแรม - ลืมเธอเถอะ
เราเริ่มโฆษณาแล้ว ไม่มีเวลาหาคนอื่นมาแทนหรอก
แล้วเธออยู่ไหนล่ะ
อาจอยู่บนยอดหอไอเฟลก็ได้ หรือไม่ก็ก้นแม่น้ำเซน
เธออาจจะรถติดอยู่ก็ได้ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
ผมจัดงานฉลองให้คริสเท่น สาวควอลิตี้
ให้ดิ๊คเป็นคนหาร้าน อาหารสำเร็จรูปในปารีส
นำเข้าจากนาปา แวลลีย์, แคลิฟอร์เนีย
แตงจากฟลอริด้า
เกี่ยวกับแขกรับเชิญ เธออยู่ไหน เธอดูเป็นยังไงบ้าง
ถ้าเธออยู่ที่นี่ ก็แสดงว่าเธอหายตัวได้
- เธอไม่มาเหรอ - เธอไม่มา
สุภาพบุรุษพวกนี้ รอแต่งหน้าทำผมให้เธอ
ดูวัลต้องการวัดตัว เธออยู่ไหน
ผมก็ไม่อยากให้คำมั่นอะไร แต่ผมพอจะรู้
คุณรู้อยู่คนเดียว
พรุ่งนี้เช้าผมจะพาเธอมาที่นี่ ตอน 10 โมง ไม่พลาดแน่
ในระหว่างนี้ ตามสบายนะ
สไตรค์
ต้องใช่ที่นี่แน่
ขอบคุณครับ
คุณคะ จีจี้อยากเต้นรำค่ะ
- จีจี้เป็นใคร - ฉันไงคะ จีจี้
ไว้วันหลังแล้วกัน ผมแค่แวะมารับภรรยากับลูกน่ะ
ทุกอย่างที่อร่อย ไม่บำรุงร่างกาย
ความอร่อย
ผมรู้สึกถึงความไม่เป็นมิตร
คงเป็นผมเองน่ะ ขอโทษที
เขาอยู่แบบนั้นนานแล้วเหรอ
3 ชั่วโมง มันเป็นความสุดยอด ในการทำสมาธิ
รู้สึกดีมากเมื่อคุณหยุดทำ
ฉันไม่สงสัยเลยว่าในเวลาไม่ถึง 10 ปี
คนจะรู้ว่าลัทธิเน้นความสำคัญ นำความสงบมาสู่เราได้
ความสงบผ่านความเข้าใจ เท่านั้นที่เป็นสิ่งแท้จริง...
สวัสดีค่ะ สบายดีเหรอ
สบายดี ขอบคุณมาก คุณล่ะสบายดีเหรอ
คุณมาปารีสนานแค่ไหนแล้ว
นี่คุณเอฟเวอรี่ค่ะ พวกนี้คือเพื่อนๆ ของฉัน
สบายดีเหรอครับ ทุกคน
จะรังเกียจมั้ยถ้าผมขอคุย กับผู้หญิงคนนี้สักครู่
พวกเขาไม่เข้าใจภาษาอังกฤษค่ะ
- เมื่อกี้คุณยังพูดภาษาอังกฤษเลย - มันอธิบายยากค่ะ
แต่ทุกอย่างเป็น ส่วนหนึ่งของลัทธิเน้นความสำคัญ
เราไม่จำเป็นต้องสื่อสารกันด้วยคำพูด
พวกเขาเข้าใจฉันผ่านความรู้สึก และน้ำเสียงของฉันค่ะ
- คล้ายๆ กับสุนัข - เห็นชัดว่าคุณไม่เข้าใจ
ใครซื้อไวน์นี่ครับ
- ฉันซื้อค่ะ - ผมเข้าใจกว่าที่คุณคิดซะอีก
- ถ้าคุณจะบอกว่าไวน์... - ผมจะให้คุณดูอะไรนะ
ทุกท่าน ผมขอบอกว่า พวกคุณดูเหมือนพยาธิ
และคุณไม่ใช่แค่ดูเหมือน แต่คุณเป็นพยาธิ
หลายปีมานี้พวกคุณ ต้องได้แต่นั่งอยู่ที่นี่
เพราะถ้าคุณออกไป คุณอาจถูกจับฐานจรจัด
- ไชโย - ข้อแก้ตัวของคุณฟังไม่ขึ้น
นี่ไม่ตลกเลย คุณไม่ควรมาที่นี่
คุณก็เหมือนกัน ซึ่งคือเหตุผลที่ผมมาที่นี่
คุณคะ เต้นรำกับมีมี่มั้ย
ไม่ครับ ผมกำลังยุ่ง จีจี้ไม่ได้บอกคุณเหรอ
นั่นเสียมารยาทมากเลย ไม่ยอมเต้นรำกับมีมี่
ในที่ที่ผมจากมา ผู้ชายชวนผู้หญิงเต้นรำ
คุณต้องมาจากยุคหินแน่ๆ
ที่นี่เราคิดอย่างอิสระ
ถ้าผู้หญิงอยากเต้นรำ กับผู้ชาย เธอจะชวนเขา
เราไม่ใช้ธรรมเนียมล้าสมัย ในสังคมกีดกัน
ผมดูออก คุณชวนผู้ชายเต้นรำรึเปล่า
ถึงเวลาแล้วไม่ใช่เหรอ ที่คุณจะตระหนัก
ว่าการเต้นรำไม่มีอะไรมากไปกว่า รูปแบบการแสดงหรือปลดปล่อย
ไม่จำเป็นต้องมีพิธีการ หรือน่ารักเกี่ยวกับมัน
ที่จริง ตอนนี้ฉันรู้สึกอยากแสดงออก
และฉันก็ต้องการการปลดปล่อยด้วย
คุณสร้างมิตรและ มีอิทธิพลกับผู้คนมากเลย
พวกเขาเป็นนักลัทธิเน้นความสำคัญ
คุณพูดถึงแต่ความมีอารมณ์ร่วม เคยทำมันเองรึเปล่า
ฉันไม่รู้ว่าคุณหมายถึงอะไร
ทำไมไม่ให้ความมีอารมณ์ร่วม กับผมบ้าง
ฉันยังไม่เข้าใจที่คุณพูดอยู่ดี
คุณคิดว่าผมรู้สึกยังไง เมื่อคุณไม่ไปที่นั่น
ผมรับผิดชอบคุณ
นักลัทธิเน้นความสำคัญควรรู้สึกว่าผม
กำลังเรียกร้องประกันการว่างงาน
ไปที่ไหนเหรอ
พวกเขารอคุณอยู่ที่บ้านของดูวัลทั้งวัน
ก็ฉันไม่รู้นี่ ไม่มีใครบอกฉันเลย
เราโทรหาคุณตั้งหลายชั่วโมง
ฉันอยู่ที่คาเฟ่ทั้งวัน ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ผมก็ไม่อยากพูดเหมือน พวกฝ่ายบุคคลหรอกนะ
แต่คุณไม่ควรนอนดึก กล้องมันถ่ายเห็นชัดทุกอย่าง
ผมไม่อยากใช้เวลาทั้งชีวิต ของผมตกแต่งรูปของคุณ
เมื่อเสร็จงานแล้ว คุณใช้เวลา ของคุณกับการเสวนาได้
เสวนาเหรอ ฉันว่าคุณคงคิดว่าเสื้อผ้า
เทียบกับการสนทนาที่ น่าสนใจมากได้งั้นเหรอ
อะไรที่คุณไม่เข้าใจ คุณเรียกมันว่าการเสวนา
- คุณคิดว่าฟลอสเตร้เป็นยังไง - อย่าเปลี่ยนเรื่อง
- มันเรื่องเดียวกันนะ - ฉันยังไม่เจอฟลอสเตร้
คุณยังไม่เจอเหรอ ผมนึกว่า พวกคุณเป็นเพื่อนกันแล้ว
คุณจะไม่เจอฟลอสเตร้ในคาเฟ่ นอกจากในโอกาสพิเศษ
ไม่ใช่ทุกคนที่สนใจลัทธิ เน้นความสำคัญได้เจอเขา
มากกว่าที่คนอเมริกัน ได้เจอประธานาธิบดี
การได้รับเชิญไปบ้านฟลอสเตร้ เป็นเกียรติอันยิ่งใหญ่
และก็ยากที่จะได้รับ เช่นเดียวกับการได้รับเชิญ...
ไปทำเนียบขาว
ฉันว่ามุขตลกเกี่ยวกับ ฟลอสเตร้มันไม่ตลกเลยค่ะ
ไม่มีมุขตลกอีกแล้ว
เราเป็นมิตรกันเถอะ เราต้องทำงานด้วยกัน
ทำงานด้วยกันไม่ต้องเป็นมิตรก็ได้
แค่คุ้นเคยกันก็พอ
ฉันต้องไปบ้านของดูวัลตอนนี้เหรอ
ผมบอกว่าคุณจะไปที่นั่นตอน 10.30 น.
- ฉันจะไปที่นั่น - สัญญานะ
ฉันบอกว่าจะไปที่นั่น ก็ต้องไปสิ
- ก็ได้ - แยกกันตรงนี้เลยนะคะ
เดี๋ยวก่อน อย่าไปแบบโกรธผมสิ
เราเดินไปกันและเป็นมิตรกัน หรืออะไรสักอย่างได้มั้ย
ไม่ ขอบคุณมากค่ะ ฉันต้องเข้านอน
ฉันไม่อยากให้คุณใช้เวลา ทั้งชีวิตตกแต่งรูปของฉัน
คุณโกรธผมใช่มั้ย
เปล่า ฉันไม่ได้โกรธ ฉัน...
ฉันเสียใจและก็ผิดหวังและก็...
และก็โกรธ
"ฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่จะสร้างภาพ"
"เพื่อให้เธอมองเห็นความจริง" "ให้ฉันตายซะดีกว่า"
"มันเป็นเรื่องไม่ดี" "ที่เราจะทะเลาะกัน"
"ทำไมเราสองคนไม่ตกลงกันดีๆ"
"เธอไม่รู้รึว่า เบน แฟรงคลิน เขียนเรื่องนี้เอาไว้"
"ว่าการอยู่ร่วมกันต้องมีความเข้มแข็ง"
"ทำไมถึงจะสร้างพายุขึ้น" "เพียงแค่เราคุยกันเล็กน้อย"
"เราก็จะแข็งแกร่งขึ้นมาก"
"และมีชีวิตอยู่นานขึ้น"
"จูบฉันและชดเชยให้ฉันเถอะ"
"ขอร้อง ลุกขึ้นเถอะ"
"เพราะฉันต้องการเธอ และเธอก็ต้องการฉัน"
"จูบฉันและชดเชยให้ฉันเถอะ"
"ไม่มีเหตุผลที่จะทะเลาะกัน"
"เมื่อเราอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข"
"ฉันจะให้เธอเป็นอิสระ"
"เธอให้ฉันเป็นอิสระ"
"และเมื่อออกสู่โลกกว้าง"
"ความรักของเราจะโบยบิน"
"ถ้าเรามีความสุข"
"ทุกอย่างจะราบรื่น"
"จูบฉันและชดเชยให้ฉันเถอะ"
"ไม่มีเหตุผลที่จะเลิกรากัน"
"เราต้องการกันและกัน ที่รัก"
พวกเขาอยู่ในนั้นตั้งหลายชั่วโมง
มีสิ่งที่ต้องทำหลายอย่างน่ะ
- ดูพวกเขาไม่สบายใจเลย - แต่ก็ไม่ได้ดูไม่มีความสุข
ฉันดูไม่ออก พวกเขาดูพอใจรึเปล่า
- ดูพวกเขาไม่พอใจ - ทุกคนเลย
- ชุดสุดท้ายที่สำคัญ - ผมชักกลัวๆ แล้วสิ
- คุณควรจะกลัว - นั่งลง
เพื่อนๆ ที่คุณจะเห็นเข้ามานี่
คือหนอนผีเสื้อต่ำต้อยเร่ร่อน
เราเปิดรังไหม แต่ที่โผล่ออกมามันไม่ใช่ผีเสื้อ
- ไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่ มันคือวิหคสวรรค์
เเสง
ม่าน
- สวยจริงๆ ฉันไม่อยากเชื่อเลย - แม็กกี้ ผมบอกคุณว่าไง
คุณสวยมากเลย รู้สึกยังไงบ้าง
รู้สึกดีมากเลยค่ะ แต่มันไม่ใช่ฉัน
ผม ชุด มันสมบูรณ์แบบมาก
เห็นมั้ยว่าเราสำเร็จแค่ไหน เมื่อคุณมาที่นี่
- อยู่กับเราสักพักนะ - ฉันจะอยู่ค่ะ ขอโทษที่...
ดูวัลจะโชว์คอลเลคชั่นวันศุกร์นี้
คืนก่อนที่เราจะแนะนำคุณ ให้นักข่าวรู้จัก
มันคือโอกาสของคุณ จะเป็นค่ำคืนของคุณ
- คุณจะไปที่นั่นหรือเปล่า - ไปสิคะ
ดิ๊ค นั่นทำให้คุณมีเวลา ถ่ายรูปเธอ 1 อาทิตย์
ฉันต้องการรูปที่เยี่ยมๆ ให้ดูมีเสน่ห์จับใจนะ
พาเธอไป ไม่ว่าจะทำอะไร อย่าให้เธอคลาดสายตาคุณ
ทำตามที่ผมบอกนะ ไม่ต้องห่วง
นี่ ถือลูกโป่งชูสูงๆ ไว้ แล้วพอผมบอกว่า "วิ่ง"
ให้คุณวิ่งเร็วที่สุด และอย่าให้ลูกโป่งหลุดมือ
วิ่งให้เร็วที่สุด และอย่าให้ลูกโป่งหลุดมือ
ใช่ เอาละ พร้อมหรือยัง
เชิดหน้าหน่อย คุณดูร่าเริงมาก
เอาล่ะ วิ่ง
วิ่งสิ อะไร
โอ ทำไมฉัน...
- เป็นอะไรไปเหรอ - ฉันไม่รู้จะวิ่งไปทางไหนค่ะ
ก็ทางนั้นไง
ขอโทษค่ะ ฉันตื่นเต้นน่ะ ไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
ไม่มีอะไรต้องตื่นเต้น คุณอยู่ในปารีส, ตูเลอรี่ส์
คุณถือลูกโป่ง จู่ๆ ฝนก็ตก คุณมีความสุขมาก
- ทำไมฉันถึงมีความสุขมากคะ - ก็ผมบอกว่าคุณมีความสุขน่ะสิ
คุณรู้แค่นั้นพอ คุณมีความสุข ทีนี้ วิ่ง
เยี่ยม เยี่ยมมาก
ทีนี้ หยุด
เยี่ยมมาก
ทีนี้ วันนี้คุณไม่มีความสุข
- ฉันเสียใจและก็... - ใช่ ผู้หญิงที่เศร้าใจมาก
อกหัก, ทุกข์ใจ คุณคือแอนนา คาเรนีน่า
ให้ฉันกระโดดลงไป อยู่ใต้รถไฟมั้ยคะ
ดูก่อน ตอนนี้ แค่เสียสละในแบบที่สูงส่ง
คู่รักของคุณเพิ่งจูบลา
คุณอาจไม่ได้พบกับจูบหรือรักนั่นอีก
มาร์เซล เติมน้ำตาที่ตาของเธอหน่อย
ตาเธอมีน้ำตาอยู่แล้ว
ดี คุณไม่ได้เป็นแค่นางแบบ คุณเป็นนักแสดงด้วย
โจ แสดงให้ผมดูหน่อย อกหัก ปรารถนา เศร้าใจ
เม้มริมฝีปากให้เปียกๆ
- ดี เอาละ ทีนี้ ไอน้ำ - ไอน้ำ
เยี่ยมมาก เหมือนในหนังเลย
แอนนา คาเรนีน่าผู้น่าสงสาร
ไม่ ไอน้ำอย่ามากเกินไป
ลดไอน้ำลงหน่อย เยี่ยมมาก อย่างนั้น
ดี ทีนี้ ส่งดอกไม้ให้เธอ เต็มอ้อมแขนเลย
ดีมาก อีกๆ ๆ
เอาละ โจ มันเป็นฤดูใบไม้ผลิ คุณกำลังมีความรัก
ทีนี้ หมุนตัว เยี่ยมมาก
คุณกำลังเดินออกจากดูโอเปร่า
ไปดูดนตรีเร้าอารมณ์ ของทริสตัน อันดิโซลด์
- คุณไม่มีความสุขอย่างมาก - แล้วยังไงต่อคะ
จุดนัดพบที่โอเปร่า 2 ที่นั่ง
เขาไม่มา คุณโกรธมาก
พอผมพูดว่าไป
ให้เดินลงมาพร้อมแววตา ดุดันและเคียดแค้น
เม้มริมฝีปากให้เปียกๆ
คุณคืออิโซลดิ์ คุณคือราชินี ทีนี้ ไป ๆ ๆ
คุณโกรธทริสตันมาก
เยี่ยมมาก
วันนี้ คุณเป็นแค่ผู้หญิง ตัวเล็กๆ ธรรมดาๆ
คุณอยู่บนแม่น้ำเซน
พยายามตกปลาเป็นอาหารกลางวัน
โจ ปลา ผมอยากให้คุณ ดูเหมือนกำลังตกปลา
ฉันพยายามอยู่ค่ะ แต่ฉันไม่เคยตกปลามาก่อน
นั่นเห็นได้ชัดเลย คุณทำเหมือนชักว่าวอยู่ก็ได้
อย่าทำให้เหมือนมือสมัครเล่นสิ
คุณไม่ได้ตกปลาเลยนี่
ฉันกำลังตกนะ แต่มันติดบางอย่าง
กระตุกขึ้นมาสิ
ทำเหมือนคุณตกปลาได้ ยกคันเบ็ดขึ้นมา
เยี่ยมมาก
ผมอยากให้คุณเป็นอย่างนี้นะ
ฉันรู้ค่ะ ฉันเป็นเจ้าหญิงในงานเต้นรำ
นกคือเจ้าชายที่ถูก ผู้มีเวทมนตร์สาปให้เป็นนก
แต่เราตัดสินใจไม่ให้มัน ทำงานเต้นรำหมดสนุก
และเต้นรำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คุณแก่แดดเกินไปแล้ว
เอาละ ทีนี้ จูบเขาสิ
เขาคือเจ้าชาย ใช่มั้ย ร่าเริงหน่อย
นั่นสวยงามมาก
เอาละ มาร์เซล แสง
โจ คุณอยู่ที่ไหน
คุณพร้อมแล้วบอกฉัน พูดว่า "เริ่ม"
ผมพร้อมแล้ว คุณจะทำอะไร
ไม่ต้องสนใจว่าฉันจะทำอะไร แค่พูดว่า "เริ่ม" ก็พอ
เอาละ เริ่ม
ให้ตายสิ คุณสวยจริงๆ
ฟังนะ หยุด
หยุด
- ฉันหยุดไม่ได้ ถ่ายรูปสิ - หยุด
ฉันไม่อยากหยุด ฉันชอบมัน ถ่ายรูปสิ
นี่คือวันแต่งงานของคุณ วันที่มีความสุขที่สุดในชีวิต
ระฆังกำลังดัง ดอกไม้เบ่งบาน นางฟ้าร้องเพลง
ชายที่คุณรักมากกว่าใคร รอคุณอยู่ในโบสถ์
เป็นอะไรไปเหรอ
ฉันแค่รู้สึกไม่ซื่อสัตย์ ในชุดแต่งงานนี่น่ะ
มันไม่ใช่วันที่มีความสุขที่สุดในชีวิต
ไม่มีใครรอฉันอยู่ที่ไหนทั้งนั้น
แต่คุณไม่ใช่แอนนา คาเรนีน่า นกก็ไม่ใช่เจ้าชาย
- ได้โปรดเถอะ ดิ๊ค - ผมไม่เข้าใจ
ค่ะ ฉันรู้
แต่บาทหลวงครับ เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อแต่งงาน
- เจ้าสาวสวยจริงๆ - นี่ไม่ใช่ชุดของฉัน
เรามาที่นี่เพื่อถ่ายรูป
ขอโทษที บางทีเราน่าจะ ขออนุญาตคุณก่อน
ไม่ได้แต่งงานเหรอ น่าเสียดาย
ขอบคุณครับ
โจ
ขอโทษค่ะ ไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไรไป
ลืมมันเถอะและก็ทำใจให้สบาย เราทำงานหนักเกินไปน่ะ
เราจะได้กลับบ้านเร็วๆ นี้ใช่มั้ยคะ
นั่นไง คุณคิดถึงบ้าน
ถ่ายรูปชุดสุดท้ายนี่เสร็จ คุณก็เสร็จงานแล้ว
- แล้วยังไงต่อคะ - เราก็จะกลับบ้าน
แล้วไงต่อคะ
หมายความว่ายังไง
ฉันจะได้เจอคุณอีกหรือเปล่า
ยังไงล่ะครับ ถ้าคุณถ่ายแบบ ผมหางานให้คุณได้
- เราจะได้ทำงานด้วยกันทุกวัน - ฉันจะถ่ายแบบค่ะ
ดีครับ เราจะให้คุณถ่ายแบบ
ยืนตรงนี้นะ ที่ตรงนี้เหมาะมาก ดี
สวยมาก
เอาละ เอียงศีรษะมาทางนี้นิดหนึ่ง
ดี ยิ้มนิดๆ
โจ
อะไรคะ
มีบางอย่างผิดปกติ
ไม่หรอก ทำไมคะ
คุณเป็นเจ้าสาวที่เศร้าที่สุด เท่าที่ผมเคยเห็นมา
คุณดูเหมือนถูกคนรักทิ้งเลย
นี่เป็นวันแต่งงานของคุณนะ
วันที่คุณฝันถึง
คุณกำลังแต่งงานกับผู้ชาย ที่คุณรัก ผู้ชายที่รักคุณ
เขาเป็นคนเดียวที่...
และคุณก็...
ดิ๊ค ฉันคิดว่ามันจะไม่เกิดขึ้นซะแล้ว
ฉันไม่อยากกลับบ้านเลยค่ะ ฉันรักปารีส
ฉันรักเสื้อผ้าพวกนี้และ โบสถ์เล็กๆ และฉันก็รักคุณ
คุณพูดว่าอะไรนะ
ฉันรักปารีสค่ะ
ผมไม่ได้ยินอย่างนั้นนี่
ให้ตายสิ
ไม่น่าเชื่อเลย
"เขารัก เธอก็รัก"
"พวกเขาก็รัก"
"แล้วทำไมเธอกับฉันถึงรักไม่ได้"
"ผึ้งภู่มวลหมู่สกุณา"
"อีกทั้งพฤกษาต่างพากันรัก"
"นั่นคือสิ่งที่เราจักต้องทำ"
"ฉันรู้เสมอว่าสักวันฉันต้องพบเธอ"
"เราสองจะครองคู่ชู้ชื่น"
"มิมีสิ่งอื่นมายืนขวางกั้น"
"สุดที่รักเอย..."
"เขารัก เธอก็รัก"
"พวกเขาก็รัก"
"ใยเธอจะไม่รักฉัน"
"เช่นที่ฉันรักเธอ"
อาร์มาน ขอดูสายลม โชยพัดต้นไม้หน่อย
อย่าแรงเกินไป ฉันไม่ต้องการพายุไซโคลน
น้ำพุ
มันน่าตื่นเต้นมาก
มันทำให้ฉันร้องไห้แทนแคโรไลน์
นักข่าวจากปากีสถานตอบรับแล้วค่ะ
นักข่าวจากแมดริดจะมาได้
และคนจากอิสตันบูล จะอยู่ที่การแนะนำตัว
ดี แล้วโจอยู่ไหน
เธออยู่นี่ค่ะ
ขอบคุณสวรรค์ นึกว่าคุณจะให้เรารอเก้ออีกแล้ว
การถ่ายรูปชุดแต่งงานเป็นยังไงบ้าง
เยี่ยมเลยค่ะ
เขาเป็นช่างภาพที่เก่งมาก
คุณแค่นั่งอยู่ตรงนั้น ฉันจะพูดกับนักข่าวเอง
ม่านจะเปิด แล้วคุณก็จะ ทำให้พวกเขาตะลึง
- ให้พวกเขาทึ่งกับเสน่ห์จับใจ - ฉันจะพยายามค่ะ
ฉันจะแนะนำให้พวกเขารู้จักคุณ
ทำตัวให้มีเสน่ห์ไว้ และก็ตอบคำถามพวกเขา
- คำถามเเบบไหนคะ - มันง่ายมากเลย
ฉันเขียนบทบรรณาธิการ เกี่ยวกับมันมาหลายปีแล้ว
ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง เพื่อผู้หญิงคนอื่น
เราควรจะดูเหมือนผู้หญิงคนหนึ่ง เพื่อผู้หญิงคนอื่น
พวกเขาจะต้องอยากรู้ว่า ใครทำผมให้คุณ
คุณกินอะไร ดื่มอะไร คุณนอนบนผ้าปูที่นอนอะไร
คุณคือผู้เป็นต้นตำรับ วิธีการเป็นคนสวย
ฉันจะบอกพวกเขายังไงคะ
แค่ฟังและก็พูดตามฉัน
- "ทำยังไงจะสวย" - "ทำยังไงจะสวย"
- "เธอต้องร่าเริง" - "เธอต้องร่าเริง"
"เมื่อเธอรู้สึกเบิกบานใจ"
"เธอก็จะสวยน่ารัก"
- "ทำยังไงจะมีเสน่ห์" - "ทำยังไงจะมีเสน่ห์"
- "เธอต้องร่าเริง" - "เธอต้องร่าเริง"
"เธอต้องใช้มนต์สะกด"
"แล้วเธอก็จะสวยน่ารัก"
"ฉันจะแสดงให้ดู"
"ฉันรู้ว่าคุณแสดงให้ดูได้"
"มันคือความเชี่ยวชาญ"
"ทุกอย่างอยู่ที่ความเชี่ยวชาญ" "และวิธีการ"
"คุณรู้เลย ว่ามีวิธี"
"โลกนี้ช่างดูสดใส อย่างที่ควรสดใสสำหรับเธอ"
- "ทำยังไงจะสวย" - "ทำยังไงจะสวย"
- "เธอจะต้องร่าเริง" - "เธอจะต้องร่าเริง"
"เมื่อเธอเป็นอิสระเสรี"
"เผยรอยยิ้มสักนิดให้โลกได้เห็นสิ"
"แล้วเธอจะสวยน่ารัก...."
"แต่งหน้าไม่ได้"
"ทำไม่ได้ด้วยการแต่งหน้า"
"เธอตื่นขึ้นมา" "เธอต้องตื่นขึ้นมา"
"แล้ว มีชีวิตชีวา" "แล้วก็เริ่มมีชีวิตชีวา"
"ชีวิตแสนสำราญ ไม่มีอะไรน่ารำคาญ"
- "ทำยังไงจะสวย" - "ทำยังไงจะสวย"
- "เธอต้องร่าเริง" - "เธอต้องร่าเริง"
"ฉันรับรองได้"
"เธอไม่ต้องมีเงิน" "เธอไม่ต้องมีปริญญา"
"ขจัดความเศร้าใจทิ้งไป"
"ให้ความสุขอยู่คู่กับเธอ"
"แล้วเธอจะสวยน่ารัก..." "เธอจะสวยน่ารัก..."
สวยมาก
พวกนี้ไม่ใช่เสื้อผ้าของฉันหรอกค่ะ
ขอยืมมันมาสำหรับคืนนี้ ฉันถูกแนะนำตัวต่อนักข่าว
รูปคุณจะต้องอยู่ใน หนังสือพิมพ์ทุกฉบับแน่
ใช่ค่ะ และพวกเขาก็จะ ถามโน่นนี่ฉันเยอะแยะ
โอ
ฉันว่าคุณอยู่กับฉันที่นี่ดีกว่านะ
สวัสดีค่ะ
คุณจำฉันไม่ได้เหรอคะ โจ สต็อคตันไง
พวกเขาพูดว่ายังไง เกี่ยวกับฟลอสเตร้คะ
พูดว่าเขากำลังพูดอยู่ที่คาเฟ่ และพวกเขาก็ไปไม่ทันแล้ว
อีก 5 นาทีคุณเอฟเวอรี่จะมา
บอกเขาให้ไปรับฉันที่คาเฟ่นะคะ
ขอโทษค่ะ คุณ
ขอโทษค่ะ
- ฉัน... - ไม่เป็นไรครับ คุณผู้หญิง
ยินดีต้อนรับครับ
เอาละ คุณผู้หญิง
ไม่อยากเชื่อเลย ฉันคิดว่าคุณจะเป็นคนแก่ซะอีก
ฉันหมายถึง นักปรัชญาและศาสตราจารย์
ทุกอย่างมันบ่งบอกถึงอายุ ความเป็นผู้ใหญ่น่ะค่ะ
งั้นผมก็คงทำให้คุณผิดหวัง
ไม่ค่ะ ไม่มีเหตุผลที่คนปราดเปรื่อง จะอายุยังน้อยไม่ได้
ผมรู้สึกว่าผมเสียเปรียบคุณมากทีเดียว
คุณรู้ว่าผมเป็นใคร
แต่ต้องยอมรับว่าคุณมีเสน่ห์มาก
ผมไม่รู้จักคุณ
ฉันตื่นเต้นมากกับการได้เจอคุณ เลยลืมแนะนำตัวเอง
ถ้าคุณรู้ว่าฉันอยากคุยกับคุณ มากแค่ไหนล่ะก็
ฉันมาจากนิวยอร์คแค่เพื่อได้เจอคุณ
คุณคงไม่ติดตามลัทธิเน้นความสำคัญ
ที่มุ่งมั่นมากไปกว่าฉันแน่
- กว่าใครเหรอครับ - ขอโทษค่ะ ฉันชื่อโจ สต็อคตัน
ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณสต็อคตัน
และในเมื่อคุณเดินทาง มาไกลมากเพื่อคุยกับผม
เราก็มาคุยกันเถอะ
...มีสิ่งที่คุณสอนเราได้มากมาย
ปีหน้าผมอาจจะไป
คุณต้องเห็นกรีนนิช วิลเลจ มันคือริมฝั่งตะวันออกของเรา
ผู้คนที่นั่นคิดและทำสิ่งต่างๆ สิ่งที่มีประโยชน์
- คุณอยู่ในกรีนนิช วิลเลจเหรอ - ใช่ค่ะ
งั้นผมจะไป เราอาจทำสิ่งที่ มีประโยชน์ด้วยกันได้
ผมแน่ใจว่าในอเมริกาไม่มี นักลัทธิเน้นความสำคัญ
ที่มีเสน่ห์อย่างคุณแน่
ผมก็ไม่อยากขัดจังหวะหรอกนะ...
ที่รัก ทายซิคะว่าใคร คุณเดาไม่ออกแน่
- พี่ชายคุณเหรอ - ศจ.ฟลอสเตร้ค่ะ
- นี่ดิ๊ค เอฟเวอรี่ค่ะ - ศาสตราจารย์เหรอ
- สวัสดีครับ - ผมคิดว่าคุณแก่แล้ว
- ฉันก็คิดอย่างนั้น คุณไม่แปลกใจเหรอ - ผมทึ่งมากเลย
สำหรับคุณนะ ผมสัญญาว่าจะไม่มีวันแก่
- ไปเร็ว โจ - มีอะไรเหรอคะ
เราต้องไปที่บ้านดูวัล
คุณต้องไปแล้วเหรอ ผมเพิ่งจะเริ่มรู้จักคุณเองนะ
อยู่ต่อไม่ได้เหรอ ศาสตราจารย์อยากคุยกับฉัน
- คุณเคยได้ยินมาหมดแล้ว - คุณบ้าไปแล้วหรือไง
- เราจะพูดเรื่องนั้นกันทีหลัง - คุณจะทำอะไรน่ะ
ฉันไม่เคยขายหน้า ขนาดนี้เลยในชีวิต
คุณเป็นบ้าอะไร รู้รึเปล่าว่า...
คุณเสียมารยาทขนาดนี้ได้ยังไง
ทำให้ฉันขายหน้า ต่อหน้าศจ.ฟลอสเตร้
จะให้ฉันบอกเขาว่ายังไง
คุณไม่ต้องบอกอะไรเขาทั้งนั้น
คุณจะไม่ได้เจอเขาอีก
- จะไม่ได้เจอเขาอีกเหรอ - ผมพูดอย่างนั้น
เดี๋ยวก่อน...
ฉันทำเรื่องไร้สาระทุกอย่างนี่ ก็เพื่อได้เจอชายคนนี้
เพื่อที่ฉันจะได้คุยกับเขา
ฉันยกย่องทุกอย่าง ที่เขาแสดงถึง วิธีที่เขาคิด
คุณอาจบอกให้ฉัน ไม่ต้องกินอีกเลยก็ได้
เฮอรัลด์ ทรีบูน พานักข่าวมาจากสวีเดน
- ยิ่งมามากยิ่งสนุก - พวกเขามากันแล้ว
ทำให้พวกเขาเงียบ ดูวัล เดี๋ยวฉันมา
เวลาผู้ชายมองผู้หญิงด้วยสายตา แบบที่ฟลอสเตร้มองคุณ...
ถ้าคุณไม่จริงจังนัก นี่อาจสนุกมากก็ได้
ฉันจะไปดูแสงไฟ แล้วจะกล่าวปราศรัยเลย
ทุกคน เตรียมตัวให้พร้อม
ฟลอสเตร้อาจเป็นเจ้าหนูแสนคำถาม
นักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ต่อจากอริสโตเติล
แต่เขาก็เป็นผู้ชาย เขาเป็นผู้ชายมากกว่านักปรัชญา
เขาสนใจอะไรในตัวฉัน นอกจากสติปัญญางั้นเหรอ
เขาสนใจสติปัญญาคุณ พอๆ กับที่ผมสนใจ
นักข่าวผู้มีเกียรติทุกท่าน เพื่อนๆ ทุกคน
ฉันเชิญคุณมาที่นี่เพื่อพบกับผู้หญิง ที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทน
นิตยสารที่ยอดเยี่ยม ที่สุดในโลก ควอลิตี้
ลืมมันซะแล้วก็ทำเรื่องนี้ ให้เสร็จๆ กันเถอะ
ลืมมันเหรอ
โจมตีฟลอสเตร้ก็เหมือน คุณโจมตีสิ่งต่างๆ ที่ฉันเชื่อมั่น
เราโชคดีที่ได้รู้สิ่งต่างๆ เหล่านี้ในตอนนี้
ฉันแน่ใจว่าคุณจะต้องไม่ผิดหวัง
เธอเป็นผู้หญิงที่หายาก... ซึ่งถูกเลือกจากหลายร้อยคน
สำหรับรูปลักษณ์ ความสง่างาม อิริยาบถของเธอ...
และเสน่ห์อันจับใจของเธอ
เราทำให้ความแตกต่างของเรา ลงรอยกันไม่ได้แน่
มันเป็นสิ่งดั้งเดิมเกินไป
นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเรื่อง ความแตกต่างของเรานะ
ขอร้อง เราเริ่มโชว์นี่กันเถอะ
ใช่สิโชว์ ชีวิตส่วนตัวของเรา มันไม่สำคัญ
- คุณนั่งลงก่อนได้มั้ย - อย่ามายุ่งกับฉัน
ขอเชิญท่านพบกับสาวควอลิตี้ค่ะ
ฉบับนั้นเขียนว่าอะไร
ทุกฉบับเขียนเหมือนกันหมด ทุกคนในปารีสหัวเราะ
- ฉันไม่หัวเราะ - ทุกอย่างนี่เป็นความผิดของคุณ
ผมรู้ ผมพูดสิ่งที่ผม ไม่ควรพูด เธอโกรธ
- แค่การทะเลาะกันของคู่รัก - อะไรนะ
- คุณกับผู้หญิงคนนั้น... - ทำไมล่ะ
เป็นไปไม่ได้ คุณอยู่ในวงการแฟชั่นนะ
เราเย็นชา จอมปลอม และไร้ความรู้สึก
- คุณมีความรักได้ยังไง - ก็ผมเป็นแกะดำนี่
แล้วเสื้อผ้าของผมล่ะ ไม่มีเธอผมโชว์มันไม่ได้
- ชุดราตรีก็ตัดสำหรับเธอ - ผมพังแน่งานนี้
เธอจะต้องมาแน่ ผู้หญิงคนนี้ยึดมั่นในคุณธรรม
เธอเต็มไปด้วยความดีงาม เธอจะไม่ยอมสูญมันกับเรา
ฉันไปที่คาเฟ่มา เธอไม่อยู่ที่นั่น
แล้วเธออยู่ไหน
เธออยู่ที่โรงแรม แต่ไม่ยอมรับข้อความ
ฉันเลยติดสินบนเสมียนขอสำเนา ข้อความโทรศัพท์ของเธอ
เอามาดูซิ
"ตอน 10.15 ดิ๊ค เอฟเวอรี่โทรหา"
"ตอน 11.30 ดิ๊ค เอฟเวอรี่โทรหา"
"ตอน 12.16 ศจ.ฟลอสเตร้โทรหา"
ไอ้สวะโสโครก
"มีราตรีปรัชญาสากล, บทกวี,
เพลงและการทำสมาธิคืนนี้ ที่ห้องรับแขกในบ้านผม"
"จะดีใจมากถ้าคุณไปร่วมงาน กับเราได้ เอมิล ฟลอสเตร้"
คืนนี้เธอจะอยู่ที่นั่น
ไม่โชว์เสื้อผ้าของผม ผมพังหมดแล้ว
คืนนี้ผมจะไปที่ร้านของฟลอสเตร้ และพาเธอกลับมา
พาคนที่ไม่ใช้อารมณ์เกี่ยวข้อง ไปด้วย อย่างฉันนี่
คุณจะไม่มีทางเข้าไปได้
พวกนักลัทธิเน้นความสำคัญมีวิธี
แสดงความเป็นปฏิปักษ์ที่เยี่ยม
เราก็เปลี่ยนมันให้เป็น คู่ที่มีความรู้สึกเป็นมิตรสิ
จนเราเข้าไปได้ เข้าเมืองตาหลิ่วก็ต้องหลิ่วตาตาม
- ฉันดูน่ารังเกียจพอหรือยัง - พอแล้ว เคราดูเป็นยังไง
- เสน่ห์จับใจมาก - ไปกันเถอะ
- นั่นไง - อ๋อ
คุณและคุณนายบาร์คเกอร์ จากฟลอริด้า
- ฟลอริด้า - เราเอง ทัลลาฮาสซี่
- มาเร็ว ที่รัก - ไปสิคะ ที่รัก
ไม่รู้ ผมแค่ถามเท่านั้น
- มีเรื่องอะไรเหรอ - เพลงน่าหัวเราะมากน่ะ
เธอแทงคนรักของเธอ เพราะเธอเกลียดเขา
ตอนนี้เขาตายแล้ว...
ตอนนี้เขาตายแล้ว เธอรักเขา
เด็กคนนี้ค่อนข้างสับสน
ตอนนี้เธอจะแก้แค้น
เธอจะฆ่าตัวตาย
- น่าเศร้าจริงๆ - คุณพูดใหม่ได้นะ
เฮ้
ดูข้างบนนั่นสิ
เราอยู่ผิดชั้น
โอ๊ะโอ บาร์คเกอร์ตัวจริงมา
นี่มันเรื่องอะไรกัน
- พวกเขาไม่ได้มาจากทัลลาฮาสซี่ - พวกเขาก็ไม่ได้มาจากไมอามี่
ฉันไม่เคยเห็นคนพวกนี้ในทัลลาฮาสซี่
และฉันก็เคยอยู่ทุกซอกทุกมุม ของทัลลาฮาสซี่
- นี่ล้อเล่นอะไรกันรึเปล่า - ฉันรู้ว่าเขาเป็นใคร
เธอเป็นบก.หนังสือแฟชั่น พาพวกเขาออกไป
เดี๋ยวนี้ ไม่งั้นคุณฟลอสเตร้ จะต้องรู้เรื่องนี้แน่
เดี๋ยวก่อน
เราเป็นนักร้องเกี่ยวกับ จิตวิญญาณที่มาทัวร์และ...
ตอนนี้ความรู้สึกที่เป็นปฏิปักษ์ ได้หมดไปแล้ว...
คุณคะ เราพร้อมสำหรับ การแสดงของคุณแล้วค่ะ
- การเเสดง - ไปเร็ว เราต้องแสดง
แสดงมุขเด็ดเก่าๆ ให้พวกเขาดูกันเถอะ
"สั่นกระดิ่ง" "สั่นกระดิ่ง"
"เราสนุกกันอยู่ที่ไหนไม่รู้" "รู้แต่ว่า มันอยู่บนนั้น"
"ถึงยังไงเราก็ต้องขึ้นบันไดนั่นไป"
"สั่นกระดิ่ง สั่นกระดิ่ง"
"มาสิ ทุกคนล้อมวงกันเข้ามา"
"ล้อมวงกันเข้ามา ทุกคน"
"เราจะปลดปล่อยวิญญาณชั่วร้ายนั้น"
"เรียกว่า วูดู"
"ถ้าเจอเขาเราจะมีแต่ปัญหา"
"ถ้าเจอเขา"
"แต่เราไล่มันไปได้ ด้วยการเต้นรำของคุณ"
"ให้เรานำทางไป"
"วันนี้ช่างสนุกสนาน"
"เขาไม่มีทางทำอะไรเราได้"
"ย่ำพื้นไว้ ทุกคน"
"ปรบมือดังๆ"
"ตบต้นขาแรงๆ"
"ฮัลเลลูย่า ฮัลเลลูย่า"
"ทุกคนล้อมวงเข้ามาสนุกสนานกัน"
"ปรบมือดังๆ"
"ตบต้นขาแรงๆ"
"อย่ามัวชักช้า อย่ามัวเสียเวลา"
"เข้ามาสะบัดเท้ากัน"
"ถึงเวลาแล้วสำหรับเธอกับฉัน"
"เวลาที่ผันผ่านไปมีเพียงเธอเท่านั้น"
"จำไว้ให้ทำกับปัญหาเหมือนกบฎ"
"แล้วส่งมันไปยังขุมนรก ปรบมือดังๆ ตบต้นขาแรงๆ"
"ฮัลเลลูย่า ฮัลเลลูย่า"
"ทุกคนล้อมวงกันเข้ามาสนุกสนานกัน"
"แล้วก็สั่นกระดิ่ง"
"สั่นกระดิ่งดังๆ"
"สั่นกระดิ่ง"
"คุณทัลลาฮัสซี่ สบายดีหรือ"
"เราคือคู่ที่สนุกสนานที่สุด เท่าที่คุณเคยเห็น"
"เฮ้ เจ้าแมวเหมียวกับไวโอลิน"
"จานหนีไปกับช้อน คุณนายทัลลาฮัสซี่"
"คุณรู้มั้ยว่าทำไมไก่ถึงข้ามถนน"
"ไม่รู้ ทำไมไก่ถึงข้ามถนน"
"ก็เพื่อขึ้นไปชั้นสองยังไงล่ะ"
"โอ คุณช่างอัจฉริยะจริงๆ"
"กุหลาบสีแดง"
"ไวโอเล็ตสีน้ำเงิน"
"ชุดจะต้องโชว์ ฉะนั้นเราเริ่มโชว์เลยแล้วกัน"
"ปรบมือดังๆ"
"ตบต้นขาแรงๆ"
"ทำให้เข้าจังหวะนั่น"
"ให้เข้าจังหวะ"
"ทำให้ฉันสนุก ทำให้ฉันสนุก ทำจังหวะนั้นให้ฉันสนุก"
"ถ้าเธอจะไปแดนสุขาวดี เธอจะต้องปรบมือ"
"ปรบมือดังๆ ตบต้นขาแรงๆ"
"ทำให้ฉันสนุก ทำให้ฉันสนุก"
"ทำให้ฉันสนุก ทำให้ฉันสนุกดิ๊กซี่แลนด์"
"เมื่อเราได้ยินดิ๊กซี่แลนด์"
"คุณต้องปรบมือ"
"ปรบมือดังๆ"
"ฮัลเลลูย่า ฮัลเลลู ฮัลเลลู ฮัลเลลูย่า"
"มาสนุกสนานด้วยกัน..."
ความพึงพอใจในสติปัญญา ไม่มีอยู่จริง
- คุณเท่านั้นที่เติมเต็มศักยภาพนั่นได้ - ที่นี่แหละ
- ฟลอสเตร้ คุณอยู่ที่นี่เอง - ศาสตราจารย์คะ เราต้องการคุณ
คุณมาทำอะไรที่นี่ คุณดูทุเรศมากเลย
เรามาหาฟลอสเตร้ แม็กกี้กับผมต้องการคำแนะนำ
เราคิดได้ว่าเราใช้ชีวิต ที่ไม่มีประโยชน์แค่ไหน
- คุณคิดเรื่องนี้ได้เมื่อไหร่ - วันนี้ ราวๆ บ่ายสอง
- หลังอาหารกลางวัน - ศาสตราจารย์คะ อย่าเชื่อพวกเขา
เราอยากนั่งแทบเท้าคุณแล้วก็เรียนรู้
เรานั่งแทบเท้าคุณโง่เขลา แต่เต็มใจอย่างยิ่ง
คุณอย่ายุ่งกับเท้าของเขา
ศาสตราจารย์คะ พวกเขาเล่นตลกกับคุณ
- คุณเล่นตลกกับเขาเหรอ - ผมเหรอ
คุณกำลังทำให้สิ่งต่างๆ ยุ่งยาก
คุณไม่ได้เป็นเจ้าของ ลัทธิเน้นความสำคัญ
- มันเป็นของคนทั่วไป - เท่าที่ฉันรู้นะ
- ทำไมคุณถึงไม่เชื่อพวกเขา - ก็เพราะฉันรู้จักพวกเขาดีน่ะสิ
ฉันรู้ว่าพวกเขามาที่นี่เพื่ออะไร และไม่ใช่เพื่อคำแนะนำ
อย่าไปฟังเธอเลยค่ะ เธอยังเด็กอยู่
พวกเขามาหาฉัน ไม่ได้มาหาคุณ
เพื่อพาฉันไปที่บ้านของดูวัล จะได้แสดงแบบเสื้อของเขา
- ผมน่าจะรู้ - คุณควรได้ยินที่เขาพูดถึงคุณ
ถ้าเรามาช้ากว่านี้แค่สองสามนาที คุณอาจได้รู้ด้วยตัวเอง
คุณพูดพอแล้ว คุณเอฟเวอรี่
ยัง ผมยังไม่ได้บอกคุณเลย ว่าคุณจอมปลอมแค่ไหน
- ออกไปจากบ้านผมนะ - ผมยังไม่พร้อมที่จะไป
ผมคิดว่าผมเปลี่ยนใจคุณได้
รับไว้
โอ ไม่นะ อย่า
ดูสิคุณทำอะไรลงไป
- บุกเข้ามาในนี้เหมือนอันธพาล - ผมไม่ได้แตะต้องเขาเลยนะ
ไปให้พ้น
ถึงเวลาที่คุณต้องรู้จักรับผิดชอบแล้ว
คุณไปซะได้มั้ย
ดูวัลแสดงแบบเสื้อผ้าของเขา ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
คุณทำอย่างนี้กับเขา หรือคนอื่นๆ ไม่ได้
คนอื่นๆ อีกหลายร้อยคน
ฉันไม่สนใจคนอย่างพวกคุณหรอก
ความมีอารมณ์ร่วมของคุณมีแค่ด้านเดียว
ออกไป
ก็ได้
ฉันคิดว่าคุณหมายถึงฉันด้วย
เธอใส่มันแล้วดูน่ารักดีนะ
คุณแก้ไขได้ทุกอย่างเลย
เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม และถ้าเข้าไม่ได้ก็ไม่ต้องหลิ่วตา
- บอกดูวัลด้วยว่าผมขอโทษ - คุณจะไปไหน
มีเครื่องบินไปนิวยอร์คตอน สี่ทุ่มครึ่ง ผมจะอยู่บนนั้น
คุณทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะ กลับมาก่อน
คุณทิ้งฉันไว้ข้างถนนแบบนี้ ได้ยังไง แท็กซี่
- พวกเขาไปแล้วเหรอ - พวกเขาไปแล้ว
- คุณยังอยู่ที่นี่เหรอ - ฉันยังอยู่ที่นี่
คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย
เอ้อ
ที่จริง ผมรู้สึกดีมากเลย
ฉันบอกไม่ถูกเลยว่าเสียใจแค่ไหน
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะมา หรือดิ๊คเป็นอะไรไป
ที่รัก คุณต้องไม่เอาผิด กับสิ่งที่มันเลี่ยงไม่ได้
พวกเขาไปแล้ว
คุณอยู่ที่นี่ นั่นคือสิ่งสำคัญในตอนนี้
คุณน่ารักจังที่พูดอย่างนั้น แต่เป็นฉันเองที่...
ตาคุณสวยจับใจเหลือเกิน
ผมหลับตาก็ยังเห็นมัน
- ศาสตราจารย์คะ - เรียกผมว่าเอมิล
จะมีประโยชน์มั้ย ถ้าฉันติดต่อกับนักปรัชญา
ในเมืองอย่างโอมาฮา และดีทรอยท์และก็...
และสนิทสนมกับพวกเขา ด้วยลัทธิเน้นความสำคัญ
ปากของคุณทำให้ผมนึกถึง กำมะหยี่เบอร์กันดี
ดร.โพสต์ เจ้าของร้านที่ฉันทำงานอยู่
- มีเส้นสายในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง - ได้โปรด
อย่าพูดอะไรอีกเลย
- แต่ฉันมาที่นี่เพื่อคุยนะคะ - เราจะคุยกัน
- ทีหลัง - งั้นฉันค่อยมาใหม่ดีมั้ยคะ
แต่ผมต้องการคุณตอนนี้
ศจ.ฟลอสเตร้คะ ฉันมาคุยกับนักปรัชญานะคะ
คุณพูดเหมือนผู้ชายธรรมดาๆ
แต่ผมเป็นผู้ชาย คุณก็เป็นผู้หญิง
ฉันไม่ได้มาเพื่อพูดถึงเรื่องนั้น
ที่รัก
มีช่วงเวลาที่วิเศษกำลังรอเราอยู่
อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ
ทำไมคุณถึงได้ทำตัวแบบนี้
คุณมาจากกรีนนิช วิลเลจ
ฉันย้ายขึ้นไปอยู่ยองเกอร์สแล้ว
แต่ก่อนที่คุณจะย้าย...
ผมให้พวกเขารอไม่ได้แล้ว ผมต้องประกาศ
- จะให้ผมพูดว่ายังไงดี - บอกว่าเป็นความผิดของฉันเอง
แม็กกี้, ดิ๊คอยู่ไหน ฉันต้องพบเขา
คุณไล่เขากลับ เขาเลยจะ บินกลับตอนสี่ทุ่มครึ่ง
เขาต้องไม่บินกลับ
ผมนึกแล้วว่าคุณจะต้อง ไม่ทำให้เราผิดหวัง
- คุณต้องแสดงแบบเสื้อผ้านะ - ไว้ทีหลัง ฉันไปตามดิ๊คก่อน
- เราเลยเวลามามากแล้วนะ - ฉันอยากช่วย
ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง ถึงคุณจะคิดว่าฉันไม่รู้ก็เถอะ
ฉันอยู่ในสถานการณ์ของคุณได้
แม็กกี้ นั่นคือความมีอารมณ์ร่วม
นั่นคือสิ่งที่คุณไปพูดถึงมัน ทำไมคุณไม่บอกล่ะ
ไปทำงาน ฉันจัดการเรื่องดิ๊คเอง ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน
เล็ทตี้ โรงแรมที่ดิ๊ค เอฟเวอรี่ พักอยู่ ชื่ออะไรนะ
- เลอ ซาโวยาร์ด - เอาเบอร์โทรมาให้ฉัน
- อีกนานแค่ไหนเราถึงจะเริ่มได้ - เราพร้อมแล้วค่ะ
คุณสุภาพบุรุษและคุณสุภาพสตรีคะ
เราภูมิใจเสนอคอลเล็คชั่นใหม่ โดยพอล ดูวัลค่ะ
ที่ดลใจโดยสาวควอลิตี้
ซึ่งได้รับเลือกเพื่อเป็นตัวแทน นิตยสารที่ยิ่งใหญ่ ควอลิตี้
เราจะเริ่มกันด้วยออเดิร์ฟ
โรงแรมซาโวยาร์ดเหรอคะ ช่วยต่อคุณดิ๊ค เอฟเวอรี่ด้วยค่ะ
- บิลของคุณพร้อมแล้วครับ - ผมรู้ 352,428 ฟรังค์
- ขอบคุณ กลับมาพักกับเราอีกนะครับ - ขอบคุณครับ
เขาไม่รับสายค่ะ คุณผู้หญิง ฉันจะต่อแผนกต้อนรับให้นะคะ
ฮัลโหล คุณเอฟเวอรี่เหรอ เขาเพิ่งออกไป
วิ่งออกไปตามเขามาสิ เรื่องด่วนมาก
ครับ คุณนาย
เสียใจด้วยครับ ไม่ทันแล้ว
- เจอตัวเขามั้ย - ไม่เจอ เราจะไปหาเขาที่สนามบิน
- ฉันหาไม่เจอ - สะกดยังไง
- เอ ยู แอล วาย - ออร์ลี่ โอ อาร์ แอล วาย
- คุณก็อยู่ที่นั่น - ฉันตื่นเต้นน่ะค่ะ
- คุณพร้อมหรือยัง - ใกล้แล้วค่ะ
ทุกท่านค่ะ ฌองควิล
ฉันพร้อมแล้ว
เชิญขึ้นเครื่องได้แล้ว โชคดีในการเดินทางนะครับ
ขอบคุณมาก
"ทางออก"
- แม็กกี้ มีข่าวอะไรมั้ย - เขาจะโทรมา
พวกเขารับปากจะส่งข้อความ ของฉัน ก่อนเขาขึ้นเครื่อง
ไม่ทันแล้วละ
นาฬิกาต้องเร็วไปแน่ เขายังไม่ได้รับข้อความเลย
ฉันแน่ใจว่าเขาได้มันแล้ว เขาไม่อยากคุยกับฉัน
ฉันไม่โทษเขาหรอก ฉันทำร้ายจิตใจเขามากเกินไป
บัดนี้ ชุดสุดท้ายของคอลเล็คชั่น วันแต่งงาน
เจ้าสาวสวยมากเลย
ใช่ น่าเสียดายที่ไม่ใช่ งานแต่งงานของเธอ
ศาสตราจารย์
อย่าเข้ามาใกล้ผมนะ
ถ้าคุณแตะต้องตัวผม ผมจะโทรแจ้งสถานทูตของคุณ
ผมอยากขอโทษ เธอไม่มีค่า พอที่เราจะมามีเรื่องกัน
- อย่าบอกนะว่าผมเป็นคนทำมัน - คุณเหรอ
คุณไม่ได้ทำให้ผมปวดหัวด้วยซ้ำ
เธอเป็นคนทำมัน ด้วยรูปปั้นราคา 2 แสนฟรังค์
- เธอทำมันเหรอ - ผมต้องเย็บที่หัวตั้ง 18 เข็ม
- เธอทำให้คุณโดนเย็บ 18 เข็มเหรอ - และก็ปากแตกด้วย
และก็เย็บที่หูอีก 6 เข็ม
ศาสตราจารย์ ผมชอบบาดแผลทุกที่ในตัวคุณ
ขอโทษ ดูวัล โจ อยู่ไหน
เธอสวยมาก คุณน่าจะได้เห็นเธอ
- เธออยู่ไหน - ผมก็ไม่รู้ เธออยู่ที่นี่...
เล็ทตี้ เห็นโจหรือเปล่า
ไม่เห็น ฉัน...โอ ดิ๊ค เธอสวยมากเลย
แม็กกี้ โจอยู่ไหน คุณเห็นเธอหรือเปล่า
เมื่อกี้เธออยู่ที่นี่ แต่เธอหายไปแล้ว
- เธอบอกรึเปล่าว่าเธอไปไหน - ฉันเข้าใจแล้ว
เธออยู่ในสถานการณ์ของคุณ คุณควรอยู่ในสถานการณ์ของเธอ
คุณจะเจอกันในที่ของบางคน
รู้แล้ว แม็กกี้ คุณน่าจะเป็นประธานาธิบดี
ฉันเคยคิดว่าฉันเป็น
"ฉันรักหน้าตาขี้เหร่ของเธอ"
"หน้าตาสดใส ขี้เหร่ตรึงใจ"
"แสนเลิศพิไล"
"จนเธอควรห่วงใยฉัน ช่างดีเหลือใจ"
"ช่างดีเหลือใจ"
- "สวรรค์อันยิ่งใหญ่" - "สวรรค์อันยิ่งใหญ่"
"คือสิ่งที่ฉันอยากเห็น"
"เธอทำให้ชีวิตฉันรื่นรมย์ยิ่งนัก"
"ขออย่าว่าฉันผิดที่คิดรักเธอ"
"โอ...แสนเลิศพิไล"
"แสนเลิศพิไล"
"จนเธอควรห่วงใยฉัน"